gedachtenspinsels

Liefde

Toen ik op de kunstacademie zat, had een medestudent eens een werkje gemaakt met als opschrift: “De liefde, de liefde, het heet wel de min; de liefde, de liefde, geeft altijd goede zin.” Ik vond het grappig en ontwapenend en nu ik er weer over nadenk vat het toch eigenlijk in de kern samen waarom het allemaal gaat. Zonder liefde valt de zin weg, is het bestaan een lege verzameling. Uit een onderzoek bleek eens, dat als je een pasgeborene onthoudt van elke aanraking, liefkozing of welke vorm van contact dan ook, maar alleen slechts voedt, deze wegkwijnt en sterft. Ik vraag me nu af hoe ze dat eigenlijk onderzocht hebben. Ze zullen vast geen baby hebben opgeofferd, in dienst van het onderzoek, dit even terzijde.

Maar wat liefde eigenlijk is kan slechts gevoeld worden. Het is in wezen een onzichtbaar fenomeen. Wat jaren terug zag je wel tekstbordjes, voorzien van die overbekende getekende poppetjes “Liefde is….” gevolgd door een meestal alledaagse uitspraak zoals “…de vuilnis voor haar buiten zetten,” of “…samen uit eten gaan.” Het maakte duidelijk, dat liefde overal in kan zitten; in het geven van een kop koffie, een schouderklop, een glimlach, of gewoon je aanwezigheid. Als er iets ongrijpbaar is, dan is het wel liefde, maar tegelijkertijd het meest begeerd.

Want dan hebben we natuurlijk ook “de” liefde, altijd vergezeld van het lidwoord “de”, om aan te geven dat het wel over iets heel groots gaat. Ja, de liefde, waarvoor is gestolen, gemoord, bedrogen, maar ook waarover de mooiste gedichten, schilderijen en symphoniën zijn gemaakt. Is het niet De liefde waarom het allemaal gaat? Toch vraag ik me af of, als de jaren zijn verstreken en de stormen der gevoelens wat zijn bedaard, niet alles veel gewoner is en dichter bij huis moet worden gezocht, zoals “… de vuilnis voor haar buiten zetten” of “….elkaar een schouderklopje geven.” Zoeken we in de liefde ook niet te veel naar die verre einder, die met iedere stap gezet ook weer een stap van ons verwijderd raakt?

 

Advertenties

Eén reactie

  1. Heyy Spinselaar,

    Ik geloof en ik ervaar vele vormen van liefde en liefdesuitingen. Ik heb wel eens gezegd tegen mezelf dat ik de wereld waarin ik leef wil “beminnen”. Dit kan in alle manieren en vormen. Ik “bemin” het liefst hen waar ik een goede chemie bij voel en bij wie ik dan het gevoel heb dat degene dat ook zo ervaart. Dan kun je vrienden zijn of lotgenoten of kennissen. Dan komt de genegenheid ( vorm van liefde) van beide kanten. Soms zet ik een bepaalde vorm van liefde op een voetstuk. Dit is voor mij de liefde van een vrouw. Dit is iets zo indringends en ingrijpends en ook indrukwekkends dat ik deze liefde zeer hoog acht en schoon. Ook in deze vorm van liefde help je degene waarvan je houdt met een afwasje of een ander klusje. Mooi tekst, Spinselaar!

    Greets van JH

    13 juni 2011 om 17:44

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s