gedachtenspinsels

Hoop

“Zolang er leven is, is er hoop,” klinkt het gezegde, want immers “hoop doet leven.” Hoop is geloof ik één van onze sterkste drijfveren. Men hoopt op beter tijden, op de liefde van iemand of, en dat is misschien wel de ultieme hoop: het paradijs aan het einde van ons bestaan. Als je hoopt houd je de moed er in en heb je de kracht om door te gaan. Hoop geeft iets jeugdigs aan het bestaan, omdat hoop, wat dicht bij verwachting kan liggen, toch iets is wat bij uitstek in de jonge jaren wordt beleefd. Men heeft dromen en fantasiën over hoe het leven, dat zo oneindig voor zich ligt, er wel niet uit zou kunnen zien en men hoopt er daarbij in jeugdig vertrouwen op dat het allemaal wel goed zal komen.

Hoop geeft kracht als de moed je in de schoenen dreigt te zinken en je eigenlijk zou moeten zeggen dat de zaak is verloren. Daarom beginnen veel mensen weer in God te geloven, als alle grond onder hun voeten is weggeslagen en er nergens meer houvast is te vinden. Dan vestigen zij hun hoop op God als een laatste strohalm. Ik merk in ieder geval ook dat uit de bronnen van religie en spiritualiteit veel hoop kan worden geput.

Geloof, hoop en liefde worden vaak in één adem genoemd. Het is mooi dat hoop daar tussenin geklemd zit als een bindende factor, een katalysator die deze belevingen tot volle wasdom doet komen. Daarom mag de hoop niet sterven; wil ik die vasthouden waar ik maar kan.

Er zijn mensen die je de hoop niet gunnen dus als zij merken dat je steun of kracht daaruit put, wil men die uit je hoofd praten. “Het is ijdele hoop waarop je bouwt,” krijg je dan te horen. Maar hoe ijdel is hoop, als dat het laatste kan zijn wat je nog rest? Realiteit is een rekbaar en subjectief begrip en die onder ogen zien is toch hoofdzakelijk afhankelijk van iemands persoonlijke beleving en zienswijze. En ook al leg je je bij de soms teleurstellende feiten neer, dat sprankje hoop heeft dan toch iets van energie die troost en kracht biedt in het vertrouwen dat het allemaal wel goed zal komen.

Advertenties

Eén reactie

  1. “Er zijn mensen die je de hoop niet gunnen dus als zij merken dat je steun of kracht daaruit put, wil men die uit je hoofd praten. “Het is ijdele hoop waarop je bouwt,” krijg je dan te horen.”

    Tja, ik ken het Spinselaar. Die mensen die mij willen veranderen en die mijn hoopvolle wetenschap willen veranderen of lam leggen. Ze doen het vaak uit goede bedoelingen. Ze zijn er echt van overtuigd dat ze mij daarmee helpen. Gelukkig blijf ik dicht bij mezelf en mijn dromen en idealen en waarheden en ook bij mijn hoop. Ik koester ze met beide handen.

    Ik wens jou dat ook toe. Dat jij je hoop mag behouden en je dromen en dat je verlangens vervult mogen worden.

    Groet van mij

    13 juni 2011 om 17:51

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s