gedachtenspinsels

Posts tagged “vervulling

Wie de weg kwijt is, komt nog eens ergens

Deze boeiende spreuk kwam ik laatst tegen op een forum, waarin levensbeschouwelijke onderwerpen werden besproken. Mooi gevonden en, zo op het oog heeft het gezegde een uitdagende en avontuurlijke lading. Je komt nog eens ergens, leuk toch? Af en toe wat ronddwalen in een onbekende omgeving kan een interessante bezigheid zijn, maar wat als je de weg kwijt bent? Verweest ronddolen kan dan een gevolg zijn en wie dat lang genoeg doet zal merken dat hier weinig uitdagends en avontuurlijks aan is. Ik geloof niet dat ik veel mensen ken die het prettig vinden om zonder wortels of basis door het leven te gaan en zij die beweren daar wel de voorkeur aan te geven maken op mij eigenlijk niet zo’n gelukkige indruk.

“En vraag niet naar de weg, want iedereen is de weg kwijt”, zong Frank Boeyen in de muzikaal wat donker aandoende jaren tachtig. Ik vond dit altijd al een mistroostige strofe en kon mij eigenlijk niet voorstellen dat hij dit echt meende. Niet weten wat de weg is wil echter niet zeggen dat je die dan ook kwijt bent. Men kan zich op het juiste pad bevinden, zonder zich daarvan bewust te zijn. Is het wel nodig altijd te willen verklaren en te beredeneren? De puriteinen onder ons zullen vinden van wel, immers, de waarheid moet gepredikt worden, en men wil die met hand en tand verdedigen, ervan uitgaande dat iedereen deze moet beamen.

Geen idee wat de weg is, hoe die eruit ziet, waarheen die leidt, maar toch in het vertrouwen dat het goed komt, dat kan ik me eigen maken. Niet de weg kwijtraken in het heelal van opvattingen, filosofiën, religies, maar desondanks voelen dat je kent zonder te weten.

Wat ik zoek is harmonie, evenwicht en vrede met het leven in al zijn facetten. Zeker, een hele klus en misschien zal dit nooit ten volle gevonden worden, maar die zoekt zal vinden luidt de spreuk. Misschien ligt in het zoeken zelf al een antwoord besloten en zijn vinden en gevonden worden uiteindelijk gelijk.

 

Advertenties